اطلاعات فردی
  • تاریخ تولد:
    • سه شنبه ۲ خرداد ۱۳۴۶
  • تحصیلات:
    • آناتومی دانشگاه علوم پزشکی تهران
    • علوم تشریحی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
    • فیزیوتراپی (دانشگاه علوم پزشکی اهواز (جندی شاپور
تشکل های علمی و صنفی
  • انجمن علوم تشریحی ایران
  • انجمن علمی تخصصی باروری و ناباروری ایرن
  • انجمن آموزش علوم پزشکی ایران
مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: سید محمدحسین نوری موگهی , محمد بربرستانی, احمد رضا دهپور, علی اکبر امیرزرگر , محمد اکبری, دکتر محسن پور قاسم
کلیدواژه ها : كلستاز انسدادي - FSH - LH - مهاركننده B
: 20741
: 8
: 0
ایندکس شده در :
سابقه و هدف: كلستاز انسدادي نوعي بيماري كبدي با تجمع اسيدهاي صفراوي، افزايش تونوس اوپيوييدهاي درون ساز و نيتريك اكسايد در پلاسما مي باشد. بعضي از اين تغييرات بر روي فيزيولوژي سيستم هورمون هاي محور جنسي تاثير مي گذارد. اين مطالعه به منظور بررسي ارتباط بين كلستاز انسدادي و تغييرات هورمون هاي محور جنسي در موش هاي صحرايي نر بالغ انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه بر روي سه گروه هشت تايي از موش صحرايي انجام شد. گروه ها بصورت شاهد (بدون جراحي)، گروه شاهد-جراحي يا شم (جراحي بدون انسداد مجراي صفراوي) و گروه كلستاتيك (جراحي همراه با انسداد مجراي صفراوي) تقسيم بندي شدند. سه هفته بعد از انجام جراحي غلظت سرم هورمون هاي FSH و LH توسط ايمونو راديومتريك اسي (IRMA) و Inhibin B (مهار كننده B) با استفاده از كيت اليزا اندازه گيري شد. يافته ها: در اين مطالعه كاهش معني داري بين هورمون هاي FSH و LH در گروه كلستاتيك نسبت به گروه هاي شاهد و شاهد-جراحي مشاهده شد، در حالي كه سطح پلاسماي Inhibin B در گروه كلستاتيك نسبت به گروه ديگر افزايش قابل ملاحظه اي را نشان داد (P<0.05). نتيجه گيري: براساس نتايج اين مطالعه در كلستاز انسدادي عليرغم كاهش هورمون هاي گنادوتروپين بنظر نمي رسد اختلالي در روند اسپرماتوژنز ايجاد شود، چون وجود Inhibin B نشانه سلامت سلول هاي مجاري مني ساز است.
نویسندگان: ابراهیم نصیری, جعفر سلیمانی راد
کلیدواژه ها :
: 7430
: 426
: 0
ایندکس شده در :
هدف: بررسی اثر بوسرلین بر مهار آپوپتوز سلولهای زایای تحت درمان با بوسولفان در موش نر بالغ مواد و روشها : موشهای نر بالغ NMRI به چهار گروه هشت تایی تقسیم شدند. گروه کنترل به مدت 21 روز بهصورت زیر جلدی فسفات بافر سالین دریافت کرد. گروه دوم ، روزانه 4/0 میکروگرم بوسرلین به مدت 21روز بهصورت زیر جلدی دریافت کرد. گروه سوم ، یک دوز30 میلیگرم برکیلوگرم بوسولفان بهصورت داخل صفاقی دریافت کرد و گروه چهارم یک دوز30 میلیگرم برکیلوگرم بوسولفان و روزانه 4/0 میکروگرم بوسرلین بهمدت 21 روز بعد دریافت نمود. 35 روز پس از شروع درمان همه حیوانات کشته شده و بیضه آنها تشریح شد. ارزیابیهای اسپرم زایی، از طریق مشخص نمودن جدول جانسون و آپوپتوز از طریق روش تانل (TUNEL: TdT in situ dUTP nick end labeling ) صورت گرفت. آنالیزهای آماری با آزمون ANOVA انجام شد.یافتهها: وضعیت بهبودی اسپرمزایی و جدول جانسون در گروه 4 بهصورت معنیدار بالاتر از گروه 3 بود (69/0± 71/7 در مقابل 56/0± 46/4). تعداد سلولهای آپوپتوتیک در گروه تحت درمان با بوسولفان بهصورت معنیدار بالاتراز کنترل (10/7 ±28/23 در مقابل 02/1 ± 54/3) بود (001/0 p
: 13553
: 60
: 0
ایندکس شده در :
مقایسه تاثیر رمی فنتانیل و فنتانیل بر تغیرات فشار خون و آریتمی در بیماران کاندید جراحی عروقی کرونر در هنگام لوله گذاری تراشه ابراهیم نصیری 1         آریا سلیمانی 2         رضا علی محمدپور3         ربابه دنیوی 4         هدایت جعفری 5 چكيدهسابقه و هدف : استفاده از داروهای مختلف برای کنترل تحریکات قلبی- عروقی ناشی از لارنگوسکپی و لولهگذاری تراشه در بیماران مختلف هنوز مورد بحث و مطالعه میباشد. هدف از این مطالعه مقایسه رمیفنتانیل با فنتانیل بر تغییرات فشارخون سیستول، دیاستول و فشار متوسط شریانی و تعداد نبض در بیماران کاندید جراحی عروق کرونر بود.مواد و روش ها : اين مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 64 بیمار کاندید جراحی عروق کرونر، در سه گروه رمی فنتانیل نیم میکروگرم برای هرکیلو وزن، فنتانیل 8 میکروگرم برای هر کیلو وزن و روش معمول (فنتانیل دوز پایین یا سو فنتانیل) انجام گرفت. روش نمونهگیری به صورت مستمر بوده و به طور تصادفی درهر یک از این گروهها قرار گرفتند. متغیرهای همودینامیک در مراحل قبل از بیهوشی، بلافاصله بعد از بیهوشی و دقایق 1، 3، 5، 10 و بعد از انسزیون جراحی به روش مستقیم اندازهگیری و ثبت شد و p کمتر از 5 درصد معنیدار تلقی گردید.یافته ها : فشارخون سیستول، دیاستول و تعداد ضربان قلب در مراحل قبل از بیهوشی در بین گروهها تفاوت نداشت ولی بعد از القای بیهوشی در گروه رمیفنتانیل كاهش بیشتری در متغیرهای مذکور ایجاد شد و تغییرات همودینامیک در مراحل بعد از لولهگذاری تراشه در هر سه روش کنترل گردید كه اختلاف بین فشارخون سیستول و دیاستول تا سه دقیقه بعد از لولهگذاری تراشه معنیدار بود (به ترتيب با 05/0 p= و 03/0 p=).استنتاج : رمی فنتانیل و فنتانیل و روش روتین قادر به مهار تحریکات قلبی- عروقی ناشی از لارنگوسکپی و لولهگذاری تراشه در جراحی عروق کرونری میشوند. ولی رمیفنتانیل بیش از دو داروی دیگر، حداکثر تا سه دقیقه بعد از لولهگذاری موثر بود.كد ثبت كارآزمايي هاي باليني ايران: 1N138905114492ÏRÇT واژههای كليدي: رمی فنتانیل، فنتانیل، لوله گذاری تراشه، سوفنتانیل، جراحی عروق کرونری        Ëاین مقاله حاصل طرح تحقیقاتی شماره 41-87 است که توسط معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی مازندران تامین شده است.مولف مسئول: ابراهيم نصيري- ساري: كيلومتر 18 جاده خزرآباد، مجتمع دانشگاهي پيامبر اعظم، دانشكده پيراپزشكي                        Ë-mail: rezanf2002@yahoo.com1. گروه بيهوشي- اتاق عمل و فوريت پزشكي، دانشكده پيراپزشكي، دانشگاه علوم پزشكي مازندران2. گروه بيهوشي، دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي مازندران         4. كارشناس هوشبري بيمارستان حضرت فاطمه زهرا (س)3. گروه آمار، دانشكده بهداشت، دانشگاه علوم پزشكي مازندران                5. گروه پرستاري، دانشكده پرستاري، دانشگاه علوم پزشكي مازندرانËتاريخ دريافت : 28/2/89          تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 10/4/89           تاريخ تصويب : 23/4/89
نویسندگان: حسین باباتبار درزی, یوسف مرتضوی
کلیدواژه ها : کليدواژه ها مراقبت ويژه - خطاي دارويي - پرستاران - قدرت محاسبه دارويی
: 11913
: 31
: 0
ایندکس شده در :

  ا هداف: ارايه شكل­هاي مختلف داروها، به­ويژه شكل محلول آنها كه به­صورت ميلي­گرم، ميلي­اكي­والان يا غلظت/درصد مورد استفاده قرار مي­گيرند و معمولا توسط پرستاران به بيمار عرضه مي­شود مي­تواند منشا وقوع خطا باشد. مطالعه حاضر به­منظور بررسي خطاي محاسبات داروهاي محلول مورد مصرف در بخش مراقبت ويژه انجام شد.

  روش­ها: در اين مطالعه توصيفي، جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش­هاي مراقبت ويژه بيمارستان­هاي دانشگاه علوم پزشكي مازندران تشكيل دادند. 36 نفر به­طور تصادفي انتخاب شدند و به پرسش­نامه­اي حاوي اطلاعات دموگرافيك و پنج سئوال اختصاصي در مورد سه داروي اصلي مورد مصرف در موارد بحراني به­روش حضوري پاسخ دادند. پاسخ­ها در سه سطح ضعيف، متوسط و خوب ارزيابي شدند.

  يافته­ها : توانمندي اكثريت پرستاران مراقبت ويژه براي محاسبه ميزان داروها در حد متوسط است (55.5%). تفاوت قابل­ملاحظه­اي بين پرستاران زن و مرد براي محاسبه داروها وجود نداشت.

نتيجه­گيري: قدرت محاسبه پرستاران در ارتباط با داروهايي كه واحدي غير از ميلي- يا ميكروگرم دارند ضعيف يا متوسط است و خطاي زيادي در محاسبات اين داروها دارند. لذا پيشنهاد مي­شود آموزش­هاي لازم ضمن خدمت براي كليه پرستاران ويژه در حيطه محاسبات دارويي ارايه شده و در آموزش پرستاري به اين مساله توجه بيشتري شود.